दत्त दत्त म्हणे वाचे । काळ पाय वंदी त्याचें ॥१॥
दत्तचरणीं ठेवी वृत्ती । होय वृत्तीची निवृत्ती ॥२॥
दत्तरुप पाहे डोळां । वंद्य होय कळिकाळा ॥३॥
एका जनार्दनीं दत्त । हृदयीं वसे सदोदित ॥४॥