संत एकनाथ अभंग १३०१ ते १४००

नामपाठें नक्र तारिला निर्धारें । गजेंद्र उद्धरे नामपाठे ॥१॥
तरले तरले नामेंचि तरले । वैकुंठासी नेले नामपाठें ॥२॥
जनार्दनाचा एका जोडोनियां हात । नामपाठ गात संतापुढे ॥३॥

नामपाठें नक्र तारिला निर्धारें । गर्जेंद्र उद्धरें नामपाठें ॥१॥
तरले तरले नामेंचि तरले । वैकुंठासी नेले नामपाठें ॥२॥
जनार्दनाचा एका जोडोनियां हात । नामपाठ गात संतापुढें ॥३॥

नामपाठें तारिलें पतित उद्धरिले । धांवणे तें केलें पांडवांचें ॥१॥
पडतां सकंटीं नामपाठ गाय । द्रौपदींती माय तारियेली ॥२॥
जनार्दनाचा एक सांगतसे लोकां । नामपाठ फुका जपा आधीं ॥३॥

नामपाठें सर्व मुक्तत्त्व साधिती । नामपाठें विरक्ति हातां येत ॥१॥
नामपाठें उद्धव तरला तरला । नामपाठें झाला शापमुक्त ॥२॥
जनार्दनाचा एका बोले लडिवाळ । नामपाठ काळ काळाचाही ॥३॥

नामपाठें अक्रुर सर्व ब्रह्मारुप । भेदाभेद संकल्प मावळले ॥१॥
वंदी रजमाथां घाली लोटांगण । द्वैतांचे बंधन तुटोनी गेलें ॥२॥
जनार्दनाचा एका नामपाठें मुक्त । जालासे सतत संतचरणीं ॥३॥

नामपाठें बिभीषण सर्वांस वरिष्ठ । वंश तो स्पष्ट देशोधडी ॥१॥
जाउनी शरण चिरंजीव झाला । नामपाठें धाला कल्पवरी ॥२॥
जनार्दनाचा एक मिरवी बडिवार । नामपाठ सार युगायुगीं ॥३॥

नामपाठें भीष्में कामातें जिंकीलें । सार्थक पैं केलें विहिताचें ॥१॥
आदरें आवडी नामपाठ गावें । सर्वावरी होय सत्ता त्याची ॥२॥
जनार्दनाचा एक होउनी शरण । घाली लोटांगण संतचरणीं ॥३॥

नामपाठें तरला चोखा तो महार । भावें सर्वेश्वर स्थापीं तया ॥१॥
नामपाठ करुनि कीर्ति केली जगीं । उपमा तें अंगीं वाढविली ॥२॥
जनार्दनाचा एक वर्णितो संतांसी । नित्य नामपाठासी अनुसरला ॥३॥

नामपाठें गोरा कुंभार तरला । उद्धार तो झाला पूर्वजांचा ॥१॥
नामपाठ कीर्ति गाताती वैष्णव । धन्य तो अपूर्व नाममहिमा ॥२॥
जनार्दनाचा एका चरणरजरेण । नामपाठ संकीर्तन करा वेगीं ॥३॥

नामपाठ प्रेमें सांवता तो गाये । हृदयकमळी वाहे नारायण ॥१॥
नामपाठ निका नामपाठ निका । खुर्पु लागे देखा देव त्यासी ॥२॥
जनार्दनाचा एका ऐकोनियां बोल । सांगत नवल संतापुढें ॥३॥

नामपाठें नामा शिंपी तो तरला तयाची देवाला आवड मोठी ॥१॥
जाऊनी जेवणें उच्छिष्ठ भक्षणें । नामपाठें देणें इच्छिलें तें ॥२॥
जनार्दनाचा एक सद्‍गदित होय । नामपाठ गाय आवडीनें ॥३॥

नामपाठें जनाबाई बरोबरी । दळी कांडी हरि शेणी वेंची ॥१॥
भक्तांचे सकळ कार्य तें करणें । नये ऐसें उणें करी काम ॥२॥
जनार्दनाचा एक आवड पाहुनी । नाचतो कीर्तनीं नाम गाय ॥३॥

नामपाठें आपण होय अनामिक । नामपाठें देख न म्हणे कांहीं ॥१॥
उंच नीच ज्ञाती न करी विचार । नामपाठें निर्धार ऐसा ज्याचा ॥२॥
जनार्दनाचा एका सर्वभावे देखा । नामपाठ निका गात असे ॥३॥

नामपाठें ज्ञानियाची भिंत ओढी । भाविका तांतडी देव धांवे ॥१॥
बोलविला रेडा केलेंस कवित्व । नामपाठे मुक्त केलें जन ॥२॥
जनार्दनाचा एका लागतो चरणीं । जावे ओवाळीनी जन्मोजन्मीं ॥३॥

नामपाठें सोपान समबुद्धि झाला । विश्रांती पावला संवत्सरीं ॥१॥
मुख्य ब्रह्मा तो नामपठ वंदी । इतर तरणे उपाधीपासोनियां ॥२॥
जनार्दनाचा एका कांही नेणें देखा । नामपाठें सुखा सुख झालें ॥३॥

नामपाठें मुक्त मुक्ताई पैं झाली । हृदयीं आटली नामपाठें ॥१॥
देहादेहे सर्व निरसिले चार्‍हीं । नामपाठ वरी मुक्त झाले ॥२॥
जनार्दनाचा एका बोले करुणावचनीं । नामपाठ झणीं विसरुं नका ॥३॥

नामपाठें निवृत्ति पावला विश्रांती । नामपाठें शांति कर्माकर्मीं ॥१॥
म्हणोनि प्रेमभावें नामपाठ गावें । आलिंगन द्यावें संतचरण ॥२॥
जनार्दनाचा एका चिंता नामपाठ । मोक्षमार्ग वाट सोपा जगा ॥३॥

नामपाठ मच्छिद्र गोरक्षातें बोधी । तोडिली उपाधी चौदेहांची ॥१॥
नामपाठ मोक्ष मार्ग तो सर्वदा । वाचे गातां बाधा नोहे कांहीं ॥२॥
जनार्दनाचा एका द्वैताविरहित । नामपाठ गात सर्वभावें ॥३॥

नामपाठें गोरक्ष वोळगला गहिनी । दाविली उन्मनी सर्वकाळ ॥१॥
समाधि आसन सैरा ते बोल । नामपाठ मोल अभ्यासिलें ॥२॥
जनार्दनाचा एका नेणें तो उन्मनी । सदा संतचरणीं मिठी घाली ॥३॥

नामपाठें गहिनी निवृत्ति वोळला । उघड तो केला परब्रह्मा ॥१॥
नामपाठ ब्रह्मा नामपाठ ब्रह्मा । आणिक नेणें कर्म वर्म नामेंविण ॥२॥
जनार्दनाचा एका सेवेसी नटला । नामपाठें केला जनार्दन ॥३॥

नामपाठें निवृत्ति ज्ञानदेवा उपदेशी । ओहं सोहं कोहं साक्षी केले ॥१॥
तिन्हीपरता बोध तयासी बोधिला । नामपाठें झाला शांतरुप ॥२॥
जनार्दनाचा एक गमोनी मनासी । लागतो चरणांसी जनार्दना ॥३॥

नामपाठें गुण झाले पैं त्रिगुण । अनाम लक्षण नामपाठें ॥१॥
सैरा सैराट धांवे जे वाटा । तयाच्या चेष्टा न चलती तेथें ॥२॥
जनार्दनाचा एका एकपणें बोधिला । जनार्दन वोळला कामधेनु ॥३॥

नामपाठें क्रिया नामपाठें कर्म । नामपाठें वर्म हातां येत ॥१॥
तो हा सोपा योग नामपाठ वाचे । न करी सायासांचे वर्म कांहीं ॥२॥
जनार्दनाचा एका भक्तीसी भुलला । मोकळा मार्ग केला नामपाठें ॥३॥
नामपाठमार्ग-गीताज्ञानेश्वरीपाठ व एकाग्र मनानें अखंड नामोच्चार।।४।।

संत साहित्य, अभंग, ओव्या आणि ग्रंथांचा समृद्ध मराठी संग्रह. वारकरी परंपरेचे जतन, संवर्धन आणि प्रसार हा आमचा प्रयत्न.

© २०२६ वाकीभ. सर्व हक्क सुरक्षित.

नामपाठें ओहं सोहं कोहं खादलें । परब्रह्मा लक्षिलें नामपाठें ॥१॥
अहं अहंपण सोहं सोहंपण । नाम हेंचि खूण नामपाठें ॥२॥
जनार्दनाचा एका कोहंपणा वेगळा । जनार्दनें कुर्वाळिला अभय दानीं ॥३॥

नामपाठ गीता नामपाठ गीता । नाम पाठ गीता गाय सदा ॥१॥
हाचि बोध सोपा अर्जुना उपदेश । नामपाठें क्लेश सर्व गेले ।२॥
जनार्दनाचा एका वाचे गाये गीता । हारपली चिंता जन्मरण ॥३॥

नामपाठें गीता ज्ञानेश्वरी होय । स्मरे तूं निर्भय ज्ञानदेवी ॥१॥
नामपाठें सोपीं अक्षरें ती उच्चार । ज्ञानेश्वरी उच्चार करी वाचे ॥२॥
जनार्दनाचा एका ज्ञानेश्वरवरी ध्याय । तेणें मुक्त होय युगायुगीं ॥३॥

नामपाठ ज्ञानदेवी नामपाठ तूं करीं । चुकें वेरझारी चौर्‍यांशीची ॥१॥
ऐसें वर्म सोपें सांगो जगा गुज । ज्ञानेश्वरी निजीं जपों आधीं ॥२॥
जनार्दनाचा एका चरणीं विनटला । धन्य धन्य झाला ज्ञानदेवी ॥३॥

नामपाठें वर्म वेदींचें तें कळे । नाम पाठबळें शास्त्रबोध ॥१॥
या दोहींचेंवर्म ज्ञानदेवी जाणा । जपें कां रे जना हृदयीं सदा ॥२॥
जनार्दनाचा एक विनित हो उनी । आठवितो मनी ज्ञानदेवा ॥३॥

नामपाठें संदेह सर्व हा जाईल । गामपाठ गाईल प्रेमभावें ॥१॥
नामपाठ सोपा नामपाठ सोपा । अहर्निशीं बापा जप करी ॥२॥
जनार्दनाचा एका ठेउनी विश्वास । नामपाठ निजध्यास करीं सदा ॥३॥

नामपाठ साधन याहुनी आहे कोण । कासयासी पेणें स्वर्गवास ॥१॥
जन्म देई देवा जन्म देई देवा । गाईन मी देवा नामपाठ ॥२॥
जनार्दनाचा एका बोलतसे वाणी । नामपाठें जनीं जनार्दन ॥३॥

नामपाठ युक्ति भाविकां प्रतीती । लोभिया विरक्ती नामपाठें ॥१॥
नामपाठें याग नामपाठ योग । नामपाठें भोग सरे आधीं ॥२॥
जनार्दनाचा एका भोगातीत झाला । म्हणोनि वोळला जनार्दन ॥३॥

नामपाठें मोक्ष पाविजे तत्त्वतां । आणिक तें आतां साधन नाहीं ॥१॥
नामपाठ सार नामपाठ सार । न करी विचार आणिक दुजा ॥२॥
जनार्दनाचा एका नामपाठ गाय । आदरें नाचताहे संतापुढें ॥३॥

नामपाठें संत पावले विसांवा । आणिक नाहीं ठेवा दुजा कांहीं ॥१॥
नामपाठें सिद्धि येईल हातां । मोक्षमार्ग तत्त्वतां नामपाठें ॥२॥
जनार्दनाचा एका नामपाठें तरला । उद्धार तो केला जडजीवां ॥३॥

नामपाठे युक्ती साधन समाप्ती । नोहे दुजी प्रीति नामपाठें ॥१॥
आणिक खटपट कासया बोभाट । नामपाठ वाट वैकुंठाची ॥२॥
जनार्दनाचा एका नामपाठें रंगला । आनंदें वहिला नाचतसे ॥३॥

नामपाठ मंत्र सर्वांत पैं श्रेष्ठ । तेणें तें वैंकुठ सरतें केलें ॥१॥
नामपाठें साधे साधन तत्त्वतां । मोक्ष सायुज्यता हातां लागें ॥२॥
जनार्दनाचा एका प्रेमें नाम गाय । उभारुनी बाह्म सांगतसे ॥३॥

नामपाठ करितां आनंद मानसें । योगयाग राशीं पायां लागे ॥१॥
आनंदें आवडी नामपाठ गाय । उभा तारिता बाह्मा जना ॥२॥
जनार्दनाचा एका सांगे जगाप्राती । नामपाठें विश्रांती होईल जना ॥३॥

नामपाठ पसारा घे रे मुखें सदा । कळिकाळाची बाधा तुज नोहे ॥१॥
नाम तें सोपें नाम तें सोपें । नाम तें सोपें विठ्ठलाचें ॥२॥
जनार्दनाचा एका नामपाठ वाणी । कीर्ति त्रिभुवनी नाममाठें ॥३॥

नामपाठ कसवटी अखंड ज्याचे मुखीं । तोचि झाला इहीं जनीं ॥१॥
नामपाठ धन्य नामपाठ धन्य । नामपाठ धन्य कालीमाजीं ॥२॥
जनार्दनाचा एका नामपाठें मिरविला । श्रीरंग वरला नामपाठें ॥३॥

नामपाठे ज्ञान नामपाठें ध्यान । नामपाठे मन स्थिर होय ॥१॥
जगांत हें सार नामपाठ भक्ती । आणिक विश्रांती नाहीं नाहीं ॥२॥
जनार्दनाचा एका अखंड नाम गाय । हर्ष नाचताहे प्रेमे रंगीं ॥३॥

नामचेनि पाठें जाती पैं वैकुंठी । आणिक खटपटी न तरती ॥१॥
आठवा नामपाठ आठवा नामपाठ । वाउगा बोभाट करुं नका ॥२॥
जनार्दनाचा एका नामपाठें तरला । जनार्दन जोडला गुरु मज ॥३॥

संसार पाल्हाळ सांगती परिकर । नामपाठ सार सिद्धवरी ॥१॥
न करी आळस नामपाठ गातां । तुटे भवचितां नाना व्याधीं ॥२॥
जनार्दनाचा एका जनार्दन चरणीं । भासे जनीं वनीं जनार्दन ॥३॥

नामपाठ नित्य एक नेमें गायें । हरिकृपा होय तयावरी ॥१॥
अंतरीं बाहेरी रक्षी नारायण । आलिया विघ्न निवारी साचें ॥२॥
जनार्दनाचा एका प्रचीत घेउनी । गात असे वाणी नामपाठ ॥३॥

नामपाठ गंगा नामपाठ सरिता । सागर जाती भंगा नामपाठें ॥१॥
नामपाठ सरिता सागर संगम । देवभक्त नाम तिन्हीं बोध ॥२॥
जनार्दनाचा एका करितो मार्जन । त्रिवेणीं स्नान पुण्य जोडे ॥३॥

नामपाठ श्रेष्ठ तीर्थाचे तें तीर्थ । वदे तूं चितारहित सर्वकाळ ॥१॥
काळाचें तें काळ नामपाठ गात । काळ हा तयास नमस्कारी ॥२॥
जनार्दनाचा एका काळा बांधी चरणीं । म्हणोनी जनार्दनीं विनटला ॥३॥

नामपाठ श्रेष्ठ तीर्थाचें तें तीर्थ । वदे तूं चितारहित सर्वकाळ ॥१॥
काळांचे तें काळ नामपाठ गात । काळ हा तयास नमस्कारी ॥२॥
जनार्दनाचा एका काळा बांधी चरणीं । म्हणोनी जनार्दनीं विनटला ॥३॥

नामपाठ यश कीर्ति नामपाठें । तो जाय वैकुंठा हेळामात्रें ॥१॥
न करी रे जना आळस मानसीं । नामपाठ अहर्निशी जपे सदा ॥२॥
जनार्दनाच एका सांगतो आदरें । नामपाठ स्मरे वेळोवेळां ॥३॥

आणिक साधन नाहीं नाहीं जगीं । नामपाठ वेगीं गाय जना ॥१॥
तुटली बंधनें खुंटलें पतन । नामपाठ खुण वैकुंठाची ॥२॥
जनार्दनाचा एका नामपाठें रंगला । भोळ्या भाविकाला नामपाठ ॥३॥

चंचळ तें मन मुष्टीमाजी धरी । नामपाठ हरि गाये सदा ॥१॥
जोडेल सर्व सिद्धि तुटेल उपाधी । नामपाठी आधींभावें गाय ॥२॥
जनार्दनाचा एका निश्चयें करुनीं । नामपाठ निर्वाणीं जपतसे ॥३॥

नामपाठ स्नान नामपाठ दान । नामपाठ ध्यान जनार्दन ॥१॥
नामपाठ संध्या नामपाठ कर्म । नामपाठें धर्म सव जोडे ॥२॥
जनार्दनाचा एका करी नामपाठ । आणिक नाहें श्रेष्ठ नामेंविण ॥३॥
नामपाठ संध्येतील चोवीस नामांचा नामोच्चार

नामपाठ केशव वदा नित्य वाचे । सार्थक देहांचे सहजासहज ॥१॥
आठवी केशव आठवीं केशव । ठेवी तूं भाव केशवचरणीं ॥२॥
जनार्दनाचा एका केशवीं विनटला । प्रेमें तो दाटला हृदयामाजीं ॥३॥

नामपाठ नारायण वदे सर्वकाळ । काळाच तो काळ नारायण ॥१॥
नारायण गाय नारायण ध्याय । नारायण पाहे सर्वाठायीं ॥२॥
जनार्दनाचा एका नारायणीं प्रेम । आणिक नाहीं प्रेम दुजा कांहीं ॥३॥

नामापाठ माधव सदा तूं उच्चारी । माधव अंतरीं धरुनी राहे ॥१।
माधवा माधवा आठवी यादवा । आणिक धांवा धांवा करुं नको ॥२॥
जनार्दनाचा एक माधवीं मुराला । वसंत तयाला जनार्दन ॥३॥

नामपाठ गोविंद हाचि लागो छंद । न करी भेदाभेद हृदयामाजीं ॥१॥
गोविंद नाम गाय गोविंद नाम गाय । गोविंद नाम गाय हृदयीं सदा ॥२॥
जनार्दनाचा एका हृदयीं ध्यायें सच्चित्ता । गोविंद गीतीं सुख जोडे ॥३॥

विष्णुनामपाठ करी वेळोवेळां । पाहे तूं सावळा विष्णुसखा ॥१॥
विष्णुनाम गाय अंतरी सर्वदा । तुटें जन्मजरा बाधा येणें नामें ॥२॥
जानर्दनाचा एका विष्णुरुप देखा । जनार्दन सखा एकरुप ॥३॥

नामपाठें मधुसुदन वाचे । अनंत जन्माचें दोष जाती ॥१॥
मधुनामे जैसा मोक्षकेशी वेधु । तैसा तूं बोधूं धरीं देहीं ॥२॥
जनार्दनाचा एका मधुर बोले वाणीं । मधुसूदन चरणीं देउनी दिठी ॥३॥

नामपाठ त्रिविक्रम वदे तूं रे वाचे । अनंत जन्माचे दोष जाती ॥१॥
बळीये द्वारी त्रिविक्रम उभा । नाम पाठें उभा तुजपुढें ॥२॥
जनार्दनाचा एका त्रिविक्रमीं वंदी । साधन उपाधी नेणें आन ॥३॥

नामपाठें वामन अक्षरें तीं तीन । आणिक योगसाधन आन नाहीं ॥१॥
वदे तूं वामन वदे तूं वामन । विषय वमन करुनि सांडि ॥२॥
जनार्दनाचा एका नसे तो पारखा । वामन तेणें सखा जोडियेला ॥३॥

नाम तें सार श्रीधरांचे वाचे । कोटी जन्माचें दोष जाती ॥१॥
जपें तूं आवडी धरुनियां गोडी । युगाऐसीं धडी करुनियां ॥२॥
जनार्दनीं एका श्रीधर निजसखा । नोहे तो पारखा जनार्दनीं ॥३॥

नाम हृषिकेश गाये सावकाश । धरुनि उदास देहाअशा ॥१॥
जाईल जाईल देह नाशिवंत । नाम तें शाश्वत हृषिकेश ॥२॥
जनार्दनाचा एका नाम गाय सदा । पंचभूत बाधा तेणे नोहे ॥३॥

नाम तें सोपें पद्मनाभ पाठ । करी तूं बोभाट दिवसनिशीं ॥१॥
चौसष्ट घडियामाजीं जपें नामावली । कळिकाळ टाळी मारुं न शके ॥२॥
जनार्दनाचा एक नामीं तो निर्भय । कळिकाळ वंदी पाय जन्मोजन्मी ॥३॥

दामोदर गावा दामोदर पहावा । दामोदर सांठवा हृदयमाजीं ॥१॥
गोपीराजी ध्यान दामोदरीं मन । चुकलें बंधन नाम घेतां ॥२॥
जनार्दनाचा एका दामोदरी मिनला । कृतकृत्य झाला उभय लोकीं ॥३॥

नाम तें सोपें संकर्षण जपे । आणिक संकल्पें धरुं नको ॥१॥
धरितां संकल्प नाशिवंत बापा । नाम जप सोपा मंत्रमार्ग ॥२॥
जनार्दनाच एक बोले लडिवाळ । जनार्दन कृपाळ जगीं तोची ॥३॥

वासुदेव नाम प्रातःकाळीं वाचे । धन्य जन्म त्यांचें सुफळ सदा ॥१॥
वाहतां टाळीं मुखीं नाम सार । वासुदेव उच्चार करी आधीं ॥२॥
जनार्दनाचा एका एकपणें देखा । जनार्दन सखा जोडियेला ॥३॥

नाम जप वाचा प्रद्युम्न साचा । न करी नामाचा आळस कदा ॥१॥
संसारयातना जाती पां निर्धारें । नाम निरंतर जपें आधीं ॥२॥
जनार्दनाचा एका त्रैलोक्याचा सखा । झाली पूर्ण कृपा जनार्दन ॥३॥

नाम अनिरुद्ध जगीं तें प्रसिद्ध । ओहं सोहं बोध गिळोनि गाय ॥१॥
अहंकार सांडी नाम मुखें मांडी । साधन देशधडी करुनी जपें ॥२॥
जनार्दनाच एक साधन सारुनी । जनार्दनचरणीं विनटला ॥३॥

नामपुरुषोत्तम घेई तूं आवडी । यातना कल्पकोडी नाहीं तुज ॥१॥
नाम हें आठवी नाम हें आठवी । हृदयीं सांठवी पुरुषोत्तम ॥२॥
जनार्दनाचा एका पारखी नेटका । पुरुषोत्तम सखा जोडिलासे ॥३॥

नाम तूं अधोक्षज घेई सर्वकाळ । महाकाळ काळ अधोक्षज ॥१॥
नामीं धरुनी प्रीति आठव सर्वदा । नाहीं तुज बाधा जन्मोजन्मीं ॥२॥
जनार्दनाचा एका प्रेमें विनटला । आपुलासा केला जनार्दन ॥३॥

नाम नारसिंह नाम नारसिंह । भक्तांसी तो सम सर्वकाळ ॥१॥
जपे तो प्रल्हाद आवडी तें नाम । पावला सर्वोत्तम तयालागीं ॥२॥
जनार्दनाचा एका रुप तें पाहुनी । नारसिंहचरणीं मिठी घाली ॥३॥

वंदें तूं अच्युत सर्वकाळ सदा । मायापाश बंध तुटोनि जाय ॥१॥
करी कां रे नेम धरीं का रे प्रेम । अच्युताचें नाम वंदे सदा ॥२॥
जनार्दनाचा एका अच्युत पै झाला । सप्रेमे रंगला प्रेमें रंगीं ॥३॥

नाम जनार्दन रुप जनार्दन । ध्यान जनार्दन सर्व मज ॥१॥
माय जनार्दन बाप जनार्दन । जन जनार्दन सर्व मज ॥२॥
जनार्दनाचा एका जनार्दन देखा । जनीं वनीं सखा जनार्दन ॥३॥

नाम उपेंद्र सर्व देवांचा तो इंद्र । शुभ काळ वक्त्र जप सदा ॥१॥
तें नाम सोपें जपें कां रे वाचे । अहर्निशी साचें नाम जप ॥२॥
जनार्दनाचा एका एकाभावें नटला । हृदयीं सांठ विला जनार्दन ॥३॥

नाम हरिहर संसार तो हरी । सबाह्म अभ्यंतरीं हरि माझा ॥१॥
हरिनाम जपें हरिनाम जपें । ते वर्म सोपें हरि जपें ॥२॥
जनार्दनाचा एका हरिचरणीं देखा । सुखासुख सुखा अनुभवला ॥३॥

नाम श्रीकृष्ण उद्धवें साधिलें । चोविस नामें झालें जप पवे ॥१॥
आठवा श्रीकृष्ण आठवा श्रीकृष्ण । आठवा श्रीकृष्ण वेळोवेळां ॥२॥
जनार्दनाचा एका श्रीकृष्ण निजसखा । जनार्दनें देखा दावियेला ॥३॥

नामपाठविठ्ठल पंचविसावा वाचे । सार्थक जन्माचेंजालें जालें ॥१॥
विठ्ठल विठ्ठल वदतां वो वाचे । सार्थक जन्माचें झालें साचें ॥२॥
जनार्दनाचा एका नामपाठ गाय । विठ्ठल विठ्ठल ध्याये वेळोवेळां ॥३॥

झाला नामपाठ झाला नामपाठ । मोक्षमार्ग वाट सोपी झाली ॥१॥
आवडी आदरें नामपाठ गाये । हरिकृपा होय तयावारी ॥२॥
जनार्दनाचा एका नामपाठें निका । तोडियेली शाखा अद्वैताची ॥३॥

संत साहित्य, अभंग, ओव्या आणि ग्रंथांचा समृद्ध मराठी संग्रह. वारकरी परंपरेचे जतन, संवर्धन आणि प्रसार हा आमचा प्रयत्न.

© २०२६ वाकीभ. सर्व हक्क सुरक्षित.

क्षीरसागर सांडोनि हरि । कीर्तनी उभा सहपरिवारी । लक्ष्मी गरुड कामारी । होती तया कीर्तनीं ॥१॥
आलिया विघ्न निवारी आपण । शंख चक्र गदा हाती घेऊन । सुदर्शन कौस्तुभ मंडित जाण ॥२॥
गरुडतिष्ठे जोडिल्या करीं । लक्ष्मी तेथें कामारी । ऋद्धिसिद्धि सहपरिवारी । तिष्ठताती स्वानंदें ॥३॥
कीर्तनगजरें वाहे टाळीं । महादोषांची होय होळी । एका जनार्दनीं गदारोली । नामोच्चार आनंदें ॥४॥

श्रीशंभुचें आराध्य दैवत । क्षणीं वैकुंठीं क्षीरसागर । जयालागीं योगी तप तपती समस्त । तो सांपडला आम्हां कीर्तनरंगांत ॥१॥
धन्य धन्य कीर्तन भूमंडळी । महादोषां होतसे होळी । पूर्वज उद्धरती सकळीं । वाहतां टाळी कीर्तनीं ॥२॥
पार्वतीसी गुज सांगे आपण । शंकर राजा बोलें वचन । माझें आराध्य दैवत जाण । कीर्तनरंगणीं उभे आहें ॥३॥
मी त्रिशूळ पाशुपत घेउनी करीं । कीर्तनाभोंवतीं घिरटी करी । विघ्ना हाणोनि लाथा निवारी । रक्षी स्वयें हरिदासां ॥४॥
त्याचे चरणींचें रज वंदी आपण । हें पार्वतीसी सांगे गृह्मा ज्ञान । एका जनार्दनीं शरण । कीर्तनरंगी नाचतसें ॥५॥

कीर्तनाची मर्यादा कैसी । देव सांगे उद्धवासी ॥१॥
गावें नाचावें साबडें । न घालावेंकोडें त्या कांहीं ॥२॥
मिळेल तरीं खावें अन्न । अथवा पर्णे ती भक्षुन ॥३॥
जाईल तरी जावो प्राण । परी न सांडोवे कीर्तन ॥४॥
किर किर आणूं नये पाठी । बोलुं नये भलत्या गोष्टी ॥५॥
स्वये उभा राहुन । तेथें करी मी कीर्तन ॥६॥
घात आलिया निवासी । माता जैसी बाळावरी ॥७॥
बोलें उद्धवासी गुज । एका जनार्दनीं बीज ॥८॥

उद्धवा तूं करी कीर्तन । अनन्यभावें माझे भजन । नको आणीक साधन । यापरतें सर्वथा ॥१॥
धरी प्रेम सदा वाचे । कीर्तनरंगीं तूं नाचे । मी तूं पण साचें । अंगीं न धरीं कांहीं ॥२॥
भोळे भोळे जन । गाती अनुदिनीं कीर्तन । तेथें अधिष्ठान । माझें जाण सर्वथा ॥३॥
नको चुकूं तया ठायीं । वसे सर्वदा मीही । एका जनार्दनीं पाहीं । किर्तनी वसें सर्वदा ॥४॥

नारदें केलासे प्रश्न । सांगतसे जगज्जीवन । कलीमाजी प्रमाण । कीर्तन करावें ॥१॥
महापापीया उद्धार । पावन करती हरिहर । ब्रह्मादि समोर । लोटांगण घालिती ॥२॥
श्रुति स्मृति वाक्यार्थ । कीर्तन तोचि परमार्थ । शास्त्रांचा मथितार्थ कीर्तनपसारा ॥३॥
एक शरण जनार्दन । किर्तनें तरती विश्वजन । हें प्रभुंचे वचन । धन्य धन्य मानावें ॥४॥

कीर्तनाची देवा आवडी । म्हणोनी धांवे तो तांतडी ॥१॥
सुख कीर्तनींअद्भुत आहे । शंकरराज जाणताहे ॥२॥
गोडी सेविती संतजन । येरां न कळे महिमान ॥३॥
ऐसा कीर्तनसोहळा । एका जनार्दनीं पहा डोळां ॥४॥

श्याम चतुर्भुज पीतांबरधारी । शंख चक्र मिरवे करीं ॥१॥
आला पुंडलिका कारणें । आवडी कीर्तनें धरुनीं ॥२॥
युगे अठ्ठावीस जाली । न बैसे उभा सम पाउली ॥३॥
कीर्तनीं धरुनियां हेत । उभा राहिला तिष्ठत ॥४॥
एका शरण जनार्दनीं । अनुदिती करा किर्तन ॥५॥

कीर्तनाची आवडी देवा । वैकुंठाहुनी घाली धांवा ॥१॥
नवल वैकुंठीच नसे । तो कीर्तनीं नाचतसें ॥२॥
भाळ्याभोळ्यासाठीं । धावें त्याच्या पाठोपाठीं ॥३॥
आपुलें सुख तया द्यावें । दुःख् आपण भोगावे ॥४॥
दीनानाथ पतीतपावना । एका जनार्दनीं वचना ॥५॥

गरुड हनुमंतादि आपण । सामोरा येत जगज्जीवन ॥१॥
आवडी कीर्तना ऐशी । लक्ष्मी तेथे प्रत्यक्ष दासी ॥२॥
मोक्षादिकां नव्हें वाड । येरा कोण वाहे काबाड ॥३॥
एका जनार्दनीं भुलला । उघडा कीर्तनी रंगला ॥४॥

देवासी तो मुख्य कीर्तनाची गोडीं । म्हणोनियां उडी घाली स्वयें ॥१॥
नावडे तया आणिक संकल्प । कीर्तनीं विकल्प करितां क्षोभे ॥२॥
साबडे भाळे भोळे नाचताती रंगी । प्रेम तें अंगी देवाचिये ॥३॥
एका जनार्दनीं धांवे लवलाहे । न तो कांहीं पाहे आपणातें ॥४॥

देखोनि कीर्तनाची गोडी । देव धांवे लवडसवडी ॥१॥
वैकुंठीहुनि आला । कीर्तनींतो सुखें धाला ॥२॥
ऐसा कीर्तनाचा गजर । देव नाचतासे निर्भर ॥३॥
भुलला कीर्तनीं । एका शरण जनार्दनीं ॥४॥

देवासी प्रिय होय कीर्तन । नाचे येऊन आनंदे ॥१॥
न विचारी यतीकुळ । असोत अमंगळ भलतैसे ॥२॥
करिती कीर्तन अनन्यभावें । ते पढिये जीवेंभावें ॥३॥
शरण एका जनार्दनीं । कुळें पावन होती कीर्तनीं ॥४॥

देवासी दुजे नावडे सर्वथा । करितां हरिकथा समाधान ॥१॥
येऊनिया नाचे कीर्तनीं सर्वदा । निवारी आपदा सर्व त्याची ॥२॥
भाविकांसाठी मोठा लोभापर । नाचतो निर्भर कीर्तनांत ॥३॥
एका जनार्दनीं आवडे कीर्तन । म्हणोनि वैकुंठसदन नावडेची ॥४॥

नावडे वैकुंठ शेषशयन । वैष्णव संतजन आवडले ॥१॥
रमा म्हणे कैसी नवल परी । देव भुलले वैष्णवाघरीं ॥२॥
जो नातुडे ध्यानीं समाधीसाधनीं । तो स्वानंदें कीर्तनीं नाचतसें ॥३॥
जो यज्ञावदानीं कांहीं नेघे माये । तो द्वादशीं क्षीराब्धी उभ उभ्या खाये ॥४॥
लक्ष्मी म्हणे देव आतुडे कवणें बुद्धी । वैष्णवांची सेवा करावी त्रिशुद्धि ॥५॥
वैष्णवाघरें लक्ष्मी कामारी । एका जनार्दनीं देव दास्यत्व करी ॥६॥

योगीयांचे चिंतनी न बैसे । यज्ञ यागादिकांसीं जो न गिवसे । तो भाविकांचें कीर्तनासरिसें । नाचतसें आनंदें ॥१॥
तो भाविकांचे कीर्तनीं आपुलें । सुख अनुभवी वहिलें । प्रेमें ब्रह्मानंदी डोले । वैष्णावांचें सदनीं ॥२॥
यज्ञांचें अवदानीं न धाये । तो क्षीरापतीलागीं मुख पसरुनि धांवें । केवढें नवले सांगावें । या वैष्णवसुखाचें ॥३॥
सुख येतें समाधानीं । म्हणोनि सुख जनार्दनीं । एका जनार्दनाचे चरणीं । सप्रेमें विनटला ॥४॥

तेजाचें तेजस रुपाचें रुपस । वैकुंठनिवास पंढरीये ॥१॥
पाहतां चित्त निवे मनाचें उन्मन । तें समचरण विटेवरी ॥२॥
आदि अंत नाहीं पाहतां प्रकार । तो हा सर्वेश्वर भीमातटीं ॥३॥
योगी चिंतिती अखंडता मनीं । तें उभे असें रंगणीं वैष्णवांचें ॥४॥
समाधी अष्टांग साधनें साधिती । तो मागे क्षीरापती आपुल्या मुखें ॥५॥
एका जनार्दनीं भावाचा लंपट । सांडोनि वैकुंठ कीर्तनीं डोले ॥६॥

नाभीकमळीं चतुरानन । न कळे तया महिमान । तो साबडे कीर्तन । तेथें नाचे सर्वदा ॥१॥
नातुडे जो सदा ध्यानीं । योगयाग यज्ञहवनीं । अष्टांग योग करिता साधनीं । न लाभेचि सर्वथा ॥२॥
भागले वेद गीती गाता । श्रमलीं शास्त्रें वेवादतां । पुराणें तो सर्वथा । तया न कळे महिमान ॥३॥
तो उभा भीमातीरीं । भक्त करुणाकर श्रीहरी । एका जनार्दनीं विनंति करी । वास देई हृदयीं ॥४॥

मधुपर्कादिक नावडे पूजन । आवडे कीर्तन भाविकांचें ॥१॥
शंखचक्रादिक नावडती मनीं । वोडवितसे पाणी भाजीपाना ॥२॥
लक्ष्मीसारखी नावडती जीवा । आवडे या देवा तुळशी बुक्का ॥३॥
एका जनार्दनीं कीर्तनीं नाचे । आणिक सुख त्याचे नये मना ॥४॥

कीर्तनें तोषे अधोक्षज । राखी लाज भक्तांचीं ॥१॥
धावें द्रौपदीचें पानासाठीं । भीड मोठी कीर्तनाची ॥२॥
दहा गर्भवास सोसले । उणें नाहीं आलें भक्तांचें ॥३॥
एका विनवी जनार्दनीं । कीर्तनीं प्राणी धन्य होती ॥४॥

जन्ममरणाचें निवारेल दुःख । करितां देख कीर्तन ॥१॥
नारद प्रल्हाद अंबऋषी । विनटले कीर्तनासी ॥२॥
व्यास शुक वामदेव । धरिती भाव कीर्तनीं ॥३॥
एका त्याचा दास खरा । करी पसारा कीर्तन ॥४॥

महा पापराशी तरले कीर्तनीं । प्रत्यक्ष पुराणीं वंद्य जाले ॥१॥
वाल्हा अजामेळ तारिली गणिका । त्रैलोक्यीं देखा सरते जाले ॥२॥
कीर्तनीं दोष पळती रानोरान । यापरतें आन दुजें नाहीं ॥३॥
एका जनार्दनीं कीर्तन सार । तेणें पैलपार उतरलों ॥४॥

कीर्तनाची आवडी मोठी । प्रेमें देव घाली मिठी ॥१॥
कीर्तन प्रिय पैं गोविंदा । आदरें पूजितो नारदा ॥२॥
कीर्तन करिता अभेदु । आदरें रक्षिला प्रल्हादु ॥३॥
राजेंद्र करी नामस्मरण । धांवण्या धांवे नारायण ॥४॥
एका जनार्दनीं कळवळा । भक्तालांगीं देव भोळा ॥५॥

कीर्तनीं प्रल्हाद तरला । बिभीषण मुक्त जाला ॥१॥
ऐसा कीर्तनमहिमा । गनिका नेली निजधामा ॥२॥
तारिले वानर असुर । कीर्तनीं पावन चराचर ॥३॥
गाई गोपाळ सवंगडे । कीर्तनीं तरले वाडेंकोडें ॥४॥
अजामेळ उद्धरिला । कीर्तनीं आल्हाद भला ॥५॥
एका जनार्दनीं कीर्तन । कली कल्मष नाशीं क्षण ॥६॥

कीर्तन श्रेष्ठ कलियुगीं सेवा । तरले पातकी ते देवा ॥१॥
वाल्हा तारिला कीर्तनीं । पावन जाला त्रिभुवनीं ॥२॥
गणिका कीर्तनें तरली । मोक्षधामा ती नेली ॥३॥
अजामेळ चोखा महार । कीर्तनीं तरले अपार ॥४॥
एका जनार्दनीं कीर्तन । तिन्हीं लोक जाले पावन ॥५॥

हरिकिर्तन नामोच्चर । जे नर करिती वारंवार । तया नाही संसार । ब्रह्मादि देव वंदिती ॥१॥
कीर्तनमहिमा नारदु । जाणतसे परमानंदु । जालासे सर्वां बंधु । देवा असुर मानवां ॥२॥
कीर्तनमहिमा परिक्षिती । जाणतसे परम प्रीती । अंतीं सायुज्यता मुक्ती । पावती झाली ॥३॥
कीर्तनमहिमा जाणें शुक । जाणती ते व्यासदिक । वाल्मिकादि सर्व सुख । कीर्तनें सरते ॥४॥
कीर्तनमहिमा जाणें प्रल्हादु । तोदियेला मायाकंदु । कोरडे कांष्ठी गोविंदु । प्रगटला ॥५॥
कीर्तनमहिमा जाणें बळी । याचक झाला वनमाळी । एका जनार्दनीं कली । कीर्तनें न पीडी ॥६॥